548 heartbeats by peach_xvision

Download 548 Heartbeats by Peach_xvision

Post on 26-Nov-2015

282 views

Category:

Documents

1 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

(c) peach

TRANSCRIPT

548 Heartbeats

By peachxvision

There's no such thing as number of heartbeats.

As long as your heart knows what forever means,

It's possible that even in death, it may still be beating...

________________________________________________________________CHAPTER 1

[Mr. Heart]

Dugdug. Dugdug.

Tumitibok nanaman si Mr. Heart.

Ewan ko ba. Bat kaya ganon? Bakit kaya para mabuhay, kailangan tumibok ang puso? Labo ng tanong ko no? Ang batayan kasi kung buhay pa ang isang tao ay kung tumitibok parin ang puso niya.

Pero bakit may naririnig ako na... 'nung nawala siya, tumigil na ang tibok ng puso ko' or 'tumigil yung pintig ng puso ko nung una ko siyang nakita'? parang ewan no? ganon ang mga taong sobrang healthy ng love life. Sana ako rin.

Ako si Peach Xeira Anderson. Cute ng pangalan ko no? kakaiba. One of the few things I'm proud of. Kilala ako bilang Xei-xei o Xeira o Xei lang mismo. Pano ko ba idedescribe ang sarili ko? Mm...

Physically, hanggang kalahati ng likod ko ang wavy kong buhok. Sort of kulot. May pagkachubby pero okay lang naman yun kasi hindi naman gaano halata... malalaman mo lang na chubby ako pag kinapa mo na yung chan ko. Maliit lang ako, 5 lang po ako. Mm... the greatest thing about me is my eye lashes. Mahaba kasi.

Emotionally? Mahina akong tao. I mean... mahiyain ako. Di ako gaano friendly. I'm one of the geeks in school. Haha. Hindi naman sa ganon ka geek. Grade conscious kung tawagin. Matalino ako sabi ng ibang tao. Pero tingin ko di totoo yun. Masipag lang talaga ako magaral. May pag ka kabisote at palabasa. Would you believe that my hobby is studying? Oo... studying at hindi lang basta reading...

So... yun ako.

Kahit naman mahiyain ako and stuff, nagkakaroon parin ako ng secret love life. Paano yun? Eh di nagkakagusto ako ng patahimik. Wala pa kasing nakakaalam kung sino yung mga gusto ko. Actually, marami na kong crush pero I always keep it to myself. Haha... hipokrita ba? Ganon ako eh. ayokong malaman ng ibang tao na nagkakagusto na ko. Bale every year meron ata akong bagong crush...

That is... before he came.

Second year high school pa lang ako. Sabi nga nila, life starts with high school. Kung ako yun, icocontradict ko yun at sasabihing, life starts when your heart beats.

Ayon. May bagong transfer mula sa isang private boys high school. Hindi ko naman alam kung bakit sa lahat ng pinili niya, dito pa siya sa isang science high school. Eh cute nga sa school nila kasi his school is known for rich, popular and handsome guys...

At oo... well... isa siya dun.

Ang pangalan niya? Kyle I. Solomon. Nung dumating siya sa school na to, no wonder kung bakit mula sa anit hanggang kuko sa paa niya eh crush siya ng maraming babae. Gwapo kasi at mayaman. Mejo wala nga lang utak. Uh... hindi naman. Di ko nga alam kung bakit siya trinansfer dito eh... Section V siya.

So yun. Secret crush ko nanaman siya. Well, I bet... di to tatagal kasi alam kong hanggang pangarap na lang siya. First three months ng taong ito eh naging girlfriend na niya yung pinaka magandang kabatch ko, Nung nagbreak sila of I don't care reason, naging girlfriend na niya yung pinaka magaling na dancer ng batch namin... galing no? parang may magnet...

Compared sa mga girls niya, natural wala akong panlaban sa kanila. Bukod sa hindi ako friendly at tahimik, simple lang ako. Ni hindi nga ako nagbuburloloy. Relo lang. yun lang. di ko naman alam kung may nagkakagusto sa kin dahil wala akong tinatanungan at hindi naman kasi ako malisyosang tao...

Dugdug. Dugdug.

Ayan nanaman si Mr. Heart. Tumitibok nanaman ng sobrang lakas... dumaan kasi si Kyle... kahit hanggang pangarap lang... sana maabot ko siya.

Pero kahit ata sa pangarap eh pinagkakait siya sa kin.

Haay. Tama na ng ayan. Nung isang araw pa yun nangyari. Kunin mo na yung ballpen mo na naiwan sa locker mo. Marami pa namang magnanakaw ng ballpen ngayon.

Dito na lang ako sa likod dadaan para mas mabilis papuntang room...

Huh? Sino to? Para siyang tuta na nakapulupot ang katawan. Bakit naman siya andito? Wait... matingnan nga ng malapitan...

Dugdug. Dugdug.

OMG. Si Kyle.

Ano namang ginagawa niya dito?

Uh... kakausapin ko ba siya?! Lalapitan ko ba siya?! Shocks naman... ang bilis ng tibok ng puso ko. Hihilain ko na tong mga veins nito para tumigil...

I hope na marinig niya mula sa pwesto niya kung gano kalakas yung tibok ng puso ko ngayon...

"Anong ginagawa mo dito?"

Ugh. Lumunok ako ng laway. Hindi ako makaandar sa pwesto ko. Talaga bang... kinausap niya ko?! Gumising ka Xeira. Baka naman talagang panaginip yan?

"Hoi. Anong ginagawa mo dito?"

Aww. Too bad hindi siya panaginip. Naririnig ko talaga ang boses niya at kinakausap nga niya ako ngayon... so ano pang hinihintay mo Xeira?! Maglabas ka kahit letter A man lang mula sa bibig mo.

"May babalikan lang. Ikaw?"

Narinig ko siyang nag sniff. Nung nakaharap na ng totally yung mukha niya, nakita kong kakaiyak lang niya...

Sa kailalim-ilaliman ng kaluluwa ko, napabuntong hininga ako. Para siyang alamat. Ang gwapo pala talaga niya. Ngayon ko lang siya nakita ng ganitong kalapit...

"Namatay kasi bestfriend ko."

"Oh my gosh..."

Gusto ko siyang puntahan pero parang naninigas yung paa ko sa kinatatayuan ko... Di ko alam kung bakit. Ang sakit ata mawalan ng bestfriend...

"P... p... pwede ba kong l... l... lumapit?"

"Ano ka ba. Magkabatch naman tayo. Di naman ako aswang o kung ano. Lumapit ka kung gusto mo."

So yun. Kailangan ko paluin yung legs ko para kumilos. Kinakabahan ako at ang bilis ng pintig ng puso ko. Sobra. Tingin ko any minute, pwede siyang sumabog.

"Ano nga pala ulit ang pinunta mo dito?"

"Naiwan ko kasi yung ballpen ko sa room."

"Para ballpen lang nagawa mong pumunta ulit dito sa school? Nasisiraan ka ba ng bait?"

Wow. I can't believe this. Kinakausap ako ni Kyle... at sinabihan niya ako na nasisiraan daw ako ng bait! Ang galing... thank You po Lord...

"Ikaw lang ata ang nakangiti pag sinsabihian ng nasisiraan ka na ng bait."

Hindi ko masabi na, "ikaw kasi." Siyempre di ko yun sinabi... hindi pa naman ako ganon nasisiraan ng bait para umamin.

"Ah... hindi naman. Uh... ilang years na ba kayo ng bestfriend mo?"

"5 years? Di ko na alam... pero sobrang tagal na ng pinagsamahan namin. Teka... ayaw mo bang umupo sa tabi ko... o nandidiri ka sa kin?"

Napaka magical naman nitong araw na to! Pinapaupo ako ni Kyle sa tabi niya! Super saya ko... at hayan. Ang lakas nanaman ng tibok ng puso ko. At lalo pang lumakas nung tumabi ako sa kanya.

"Anong pangalan ng bestfriend mo?"

"Browny."

"Browny? Diba pangalan yun ng aso?"

"Aso nga ang bestfriend ko. Bakit... kala mo tao?"

"Oo. Akala ko tao..."

Tumawa siya. Wow... ang swerte ko naman at nakikita ko siyang tumatawa.

"Kung tao yung bestfriend ko, di lang ako iiyak. Hahagulgol ako."

"Pasensya ka na. Wala kasi akong bestfriend. Di kasi ako palakaibigan tulad mo."

OMG. Nasabi ko ba yun?! Nasabi ko ba TALAGA yun?! Ano ka ba Xeira! Tumahimik ka na nga lang. Nakakahiya naman yung sinabi ko.

"Napaka impusible naman nun. Bawat tao may bestfriend. Hindi naman tao lang ang nagiging best friend ng isang tao."

"Oh?"

"Oo naman. Ano ka ba naman. Section I ka diba?"

"Oo. Anong connection nun?"

"Eh taga section I ka tapos di mo yun alam? Ang matatalino talaga. Alam yung pinaka complicated na bagay pero yung pinaka simple nakakalimutan."

Nagkakaroon kami ng conversation... this is so unreal...

Nakatitig lang ako sa kanya. May dimples siya at makinis ang mukha niya. Parang baby yung mukha niya. Sobrang gwapo. Hindi tuloy ako mapakali...

"Impusibleng wala kang bestfriend. At least meron kang something na sinasabihan ng mga problema mo."

"Uh... oo. Si Mr. Heart."

"Mr. Heart? Ang cute naman ng pangalan niya. Eh di kung sino man yun... siya ang bestfriend mo."

Sinabi sa kin ni Kyle kung sinong best friend ko... Isang bestfriend na ako mismo di alam na bestfriend ko... tapos parte pa siya ng katawan ko. Sana di na matapos ang araw na to.

"Haay nako. Halika ka na..."

"San tayo pupunta?"

"Uuwi na."

AAAAAHHHHH!!!!! Sobrang saya ko!!!! Pero siyempre naka tago yun sa loob ko. Nakangiti ang buong kaluluwa ko. Yinayaya niya kong umuwi! At eto siya ngayon... nakatayo sa harap ko at inooffer ang kamay niya para umuwi na daw kami.

"Teka... yung ballpen ko."

"Aynako. O eto. Tara na. Hatid na kita sa inyo."

Ihahatid?!?! Tama ba yung narinig ko?!?! Ihahatid ako ni Kyle?! This is so good to be true! Tapos binigay pa niya sa kin yung ballpen niya! Naloloka na talaga yung kaluluwa na nasa loob ng katawan ko...

Kinuha ko yung ballpen sunod yung kamay niya. Tinayo niya ko tapos naglakad na kami. Kinuha muna niya yung backpack niya saka kami naglakad. Taga ibang bayan pa kasi siya kaya magjeejeep pa siya. Eh ako tricycle lang. pwede ngang lakarin kung sisipagin.

Tulad ngayon.

Naglalakad kami. Di parin ako makapaniwala sa mga nangyayari. Andun siya... nauuna sa paglalakad. Pero lumilingon parin siya just to make sure na sumusunod parin ako...

Nung nasa bahay na ko, nagbabay na ko sa kanya. Ngumiti lang siya tapos umalis na. Andun parin ako sa gate ng bahay namin. Pinagmasdan ko siya habang sumasakay siya sa jeep.

Dugdug. Dugdug.

Sabi na nga ba. Kahit sa pagalis niya, titibok parin tong puso ko...

Sana di na to matapos.

CHAPTER 2

[Under My Umbrella]

Si Kyle.

Si Kyle ang unang nilalang sa mundo na pinatibok yung puso ko n